UA-69269769-1

AMEDEA

Consultatie, onderwijs en bij- en nascholing in de filosofie en ethiek van de zorg, geneeskunde en psychiatrie

Welkom op de website van Amedea


Op deze startpagina post ik -ter leering ende vermaeck- kritische aantekeningen bij actuele en minder actuele gebeurtenissen, publicaties of debatten die betrekking hebben op ethiek, filosofie, zorg en/of psychiatrie. Reacties welkom! Kijkt u vooral ook verder op de site, bij het aanbod bijvoorbeeld of de thema's.  


25.07.2016

Open brief aan de NVvP en de psychiaters in Raden van Bestuur van de grote GGZ-instellingen

Geachte collegae,

Ik roep u met klem op actie te ondernemen in de ‘interim-kwestie’. Er zijn in de periferie te veel interim-psychiaters, en als er niet spoedig iets gebeurt, zal de sector hier op stuk draaien.

Interim-psychiaters zijn van belang voor de GGZ. Als er een kleine percentage interim-psychiaters is binnen de totale psychiatergroep, dan is dat essentieel voor de continuïteit van zorg: onverwachte gaten, zwangerschapsverloven, ziekte-periodes en sabbaticals kunnen worden opgevuld. Interim-ers verdienen over het algemeen meer, maar dat heeft een reden: ze zijn nooit helemaal zeker van werk en worden geacht productie te leveren en krijgen daardoor geen mogelijkheid om mee te denken over de inrichting van hun team of zorgprogramma. Ze doen veelal geen onregelmatigheidsdiensten, vaak omdat ze wat verder weg wonen en omdat het uurtje-factuurtje-principe niet zo goed past bij diensten-doen. Interim-ers zijn vaak snel inzetbaar, flexibel en kunnen ook op korte termijn weer bedankt worden voor hun diensten. In tijden van goede bezetting zijn interim-psychiaters essentieel om goede psychiatrische zorg in Nederland te kunnen garanderen.

Echter, het aantal interim-psychiaters rijst de pan uit. In sommige regio’s zijn er meer interim-ers dan loondienst-psychiaters werkzaam. Gevolg: een grote kostenpost voor de GGZ-instellingen en daarmee voor de samenleving en indirect voor alle premie-betalers. Er is helemaal geen sprake meer van continuïteit van zorg door de interim-ers, maar van discontinuïteit: vacatures worden door de ene na de andere tijdelijke psychiater opgevuld, patiënten zien in een jaar soms wel meer dan drie verschillende psychiaters en teams en zorgprogramma’s krijgen niet de aandacht die ze verdienen. Van onzekerheid voor interim-psychiaters is ook al geen sprake meer: er zijn zoveel vacatures dat er altijd wel weer werk is. 
Sterker nog, als interim-er ben je veel meer verzekerd van professionele vrijheid dan als loondienstpsychiater. Sommige interim-psychiaters werken eigenlijk helemaal niet meer ‘ad interim’, sterker nog: ik ken psychiaters die al 10 jaar als freelancer op dezelfde plek werken. Inmiddels laten collegae zich als loondienstpsychiater ontslaan om zich direct weer te laten inhuren als interim-psychiater: meer geld en geen onregelmatigheidsdiensten. 
Maar vervolgens wordt niet meer nagedacht over de inrichting van het team of zorgprogramma, want daar zijn de tijdelijke psychiaters niet voor. Ook is er onderbezetting voor de onregelmatigheidsdiensten en daardoor een enorme toename van de werkdruk voor de loondienstpsychiaters die wel ingeroosterd worden in de avonden en nachten. En over het algemeen zijn interim-ers zijn zo weer gevlogen, voelen minder of geen commitment aan de organisatie waarvoor ze werken en bedanken steeds vaker zélf op korte termijn voor het werk dat hen wordt aangeboden. 
In deze tijden van grote hoeveelheden vacatures draait de sector stuk op al die interim-psychiaters.

Ik roep u op tot actie. Daarbij denk ik aan de volgende drie punten:

- Onderzoek! 
Waarom is het zo onaantrekkelijk geworden voor zo veel collegae om in loondienst te gaan of blijven? Waarom trekt het interim-bestaan zo sterk voor vele psychiaters, en zelfs voor vele jonge klaren? Hoe passen deze ontwikkelingen in de vaak gehoorde roep tot het inkrimpen van de beroepsgroep? 
Is er in het personeelsbeleid van grote instellingen iets te verbeteren wat het loondienst-werken weer aantrekkelijk kan maken? Is er een ‘jonge-klaren’-programma te bedenken, waarmee zij in een soort fellow-ship toch voor verschillende jaren gebonden kunnen worden aan een instelling? Een periode waarin zij de overstap van aios naar psychiater op een prettige manier kunnen maken en zich verder kunnen bekwamen in de breedte en/of de diepte van ons vak inclusief de beleidspsychiatrie?

- Verenig u! 
Als alle GGZ-instellingen samen met de NVvP in gesprek gaan over dit probleem, kan gezamenlijk beleid afgesproken worden. Er kan onderzocht worden welke juridische mogelijkheden er zijn om beperkingen op te leggen aan bijvoorbeeld uurtarief en secundaire arbeidsvoorwaarden. Misschien kan er meer gewerkt worden met tijdelijke loondienstcontracten. Wellicht is het nuttig om als herregistratie-eis het doen van tenminste enkele onregelmatigheidsdiensten per tijdsperiode op te nemen (zoals ook bij de huisartsen gebruikelijk is en waarbij ook de 57-plussers overdag in het weekend betrokken kunnen worden) en het schrijven van tenminste een aantal geneeskundige verklaringen BOPZ. Zo wordt de last die alle loondienstpsychiaters ervaren meer gelijkelijk verdeeld over alle psychiaters.

- Ga in dialoog! 
De formele kant van de zaak is dat daar waar er marktwerking en schaarste is, dat interim-psychiaters allerlei voorwaarden (geen diensten, hoger uurtarief) kunnen afdwingen. Maar er is ook nog zoiets als een moreel appèl. Ga met ze in gesprek en laat zien, door middel van cijfers en voorbeelden, dat hun eisen in sommige gevallen niet meer in verhouding staan tot de werkelijkheid van de loonpsychiater. Laat zien dat we alleen samen een goede zorg kunnen vorm geven. 

Met vriendelijke groet,
Andrea Ruissen, psychiater en filosofe
www.amedea.nl

Andrea Ruissen - 19:23 @ algemeen | Een opmerking toevoegen

Opmerking toevoegen

Fill out the form below to add your own comments